وعده هاى خود را 11 تقبل نمود و عادتا محال است كه رهبر نهضتى در اولين روز نهضت و قيام خود يكى از ياران نهضت را به سمت وزيرى و جانشينى به بيگانگان معرفى كند ، ولى به ياران و دوستان سرتاپا فداكار خود نشناساند يا تنها او را با امتياز وزيرى و جانشينى بشناسد و بشناساند ولى در تمام دوره زندگى و دعوت خود ، او را از وظايف وزيرى معزول و احترام مقام جانشينى او را ناديده گرفته و هيچگونه فرقى ميان او و ديگران نگذارد . ب : پيغمبراكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به موجب چندين روايت مستفيض و متواتر - كه سنى و شيعه روايت كرده اند - تصريح فرموده كه على 12 عليه السّلام در قول و فعل خود از خطا و معصيت مصون است ، هر سخنى كه گويد و هر كارى كه كند با دعوت دينى مطابقت كامل دارد و

--> ( 11 ) در ذيل اين حديث ، على ( ع ) مى فرمايد : ( من كه از همه كوچكتر بودم عرض كردم : من وزير تو مى شوم ، پيغمبر دستش را به گردن من گذاشته فرمود : اين شخص برادر و وصى و جانشين من مى باشد بايد از او اطاعت نماييد ، مردم مى خنديدند و به ابى طالب مى گفتند : تو را امر كرد كه از پسرت اطاعت كنى ) ، ( تاريخ طبرى ، ج 2 ص 321 . تاريخ ابى الفداء ، ج 1 ، ص 116 . البداية والنهاية ، ج 3 ، ص 39 . غاية المرام ، ص 320 ) ( 12 ) ام سلمه مى گويد پيغمبر فرمود : ( على هميشه با حق و قرآن است و حق و قرآن نيز هميشه با اوست و تا قيامت از هم جدا نخواهند شد ) . ، ( اين حديث با پانزده طريق از عامه و يازده طريق از خاصه نقل شده و ام سلمه و ابن عباس و ابوبكر و عايشه و على ( ع ) و ابوسعيد خدرى و ابوليلى و ابوايوب انصارى از راويان آن هستند . غاية المرام بحرانى ، ص 539 و 540 ) پيغمبر فرمود : ( خدا على را رحمت كند كه هميشه حق با اوست ) ، ( البداية والنهايه ، ، ج 7 ، ص 36 )